Bardzo duża produkcja i zużycie czynników syntetycznych typu CFC oraz HCFC, co do których wykazano negatywne skutki obecności w atmosferze ziemskiej, zmusiły społeczność światową do podjęcia odpowiednich kroków, które maja radykalnie zmienić obecną sytuację. W chwili obecnej czynniki chłodnicze są zaliczane do tzw. substancji kontrolowanych - witryny do lodów.

Pierwszą umową międzynarodową dotycząca polityki w dziedzinie ochrony środowiska jest protokół Montrealski, którego głównym celem jest zapobieganie zagrożeniom związanym z emisją szkodliwych czynników do atmosfery. Dokument Montrealski został podpisany 16 września 1987 r. w następstwie uchwalonej 22 marca 1985 r. Konwencji Wiedeńskiej, która była dobrowolną umową, a której sygnatariusze zobowiązali się do podjęcia działań zmierzających do ochrony warstwy ozonowej. W Protokole Montrealskim za substancje kontrolowane uznano wszystkie czynniki należące do grup CFC oraz HCFC. Obecna wersja Protokołu jest już zmodyfikowana, wprowadzono w miedzy czasie nowe zobowiązania. Poprawki wprowadzono na konferencjach w Londynie (1990). Kopenhadze (1992), Wiedniu (1995). Montrealu (1997), a ostatnią w Pekinie (1999). W Polsce Protokół Montrealski jest realizowany ustawowo, dlatego zakazano stosowania czynników CFC w nowych instalacjach chłodniczych, wprowadzono również zakaz serwisowania oraz handlu tymi urządzeniami. W przypadku czynników należących do grupy HCFC zakazano ich stosowania w nowych instalacjach chłodniczych od 01 stycznia 2004 r. i ustalony został kalendarz ich całkowitego wycofania - witryny do lodów.