Czynniki chłodnicze mają przydzielony znormalizowany system oznaczeń. Numer identyfikacyjny czynnika chłodniczego ma przydzielony numer kodowy, który jest poprzedzony literą R od słowa refrigeruni. System kodów czynników chłodniczych jest stworzony w oparciu o normę ISO 817 Organie Refrigerants Number Designations oraz PN/M-04611 - Oznaczenia czynników chłodniczych. System kodowania czynników chłodniczych jest następujący:

Dla jednorodnych czynników będących węglowodorami lub pochodnymi węglowodorów oznaczenie kodowe tworzy się w sposób jak poniżej:

• pierwsza cyfra oznacza ilość atomów węgla pomniejszona o jeden, a w przypadku metanu i jego pochodnych liczbę zero pomija się,

• druga cyfra to ilość atomów wodoru powiększona o jeden,

• trzecia cyfra to ilość atomów fluoru,

• jeśli w cząsteczce znajdują się atomy bromu, to na samym końcu oznaczenia kodowego dodawana jest litera B oraz liczba atomów bromu,

• w przypadku istnienia izomerów danego związku to wówczas rozróżnia się je za pomocą dodatkowego oznaczenia małą literą na końcu oznaczenia kodowego - witryny do lodów.

Dla pozostałych czynników chłodniczych jednorodnych wprowadza się oznaczenie kodowe, które tworzy się w następujący sposób:

• pierwsza cyfra to 7,

• kolejne cyfry stanowią liczbę równą masie molowej związku zaokrąglonej do całości.

Przykłady:

amoniak ma oznaczenie kodowe R717, ponieważ masa molowa tego związku wynosi 17 kg/kmol.

woda ma oznaczenie kodowe R718, ponieważ jej masa molowa wynosi 18 kg/kmol - witryny do lodów